مورچه ی درون خود را بشناسیم

مورچه ی درون خود را بشناسیم

شدت اختفاي شرك در دل انسان:
روايتي هست كه به نظر، هم در كتب شيعه نقل شده و هم در كتب اهل تسنن؛ پيامبراكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) پس از اينكه فرمودند: «ريا نوعي شرك به خداست تا براي خدا شريك قرار ندهند» فرمود: «شرك پنهان تر از آن است كه در يك شب تاريك ظلماني، بر روي يك سنگ صاف، مورچه اي راه برود.»1مورچه و شرک

از اينكه فرمود راه رفتن يك مورچه بر روي يك سنگ صافي كه هيچ اصطكاكي ندارد و حتي دست و پاي مورچه هم با چيزي تلاقي نمي كند كه صدایي از آن پيدا بشود- مورچه بر روي زمين ناصاف هم كه راه برود صدائي از او شنيده نمي شود، وقتي روي سنگ صاف صيقلي در شب تاريكي كه خود مورچه هم پيدا نيست، سنگ هم پيدا نيست راه برود چه انعكاسي پيدا مي كند؟- معلوم مي شود كه چقدر شرك در دل ما مخفي است.

مي فرمايد: نفوذ شرك در دل انسان از اين حركت مورچه در شب تاريك روي سنگ صاف مخفي تر است. شرك در دل آدم از اين هم مخفي تر نفوذ مي كند و آدم خودش متوجه نيست.

خداوند در قرآن مي فرمايد: « وما يومن اكثرهم باالله الا و هم مشركون» (يوسف: 106)

بيشتر مومنان مشركند، شايد اين جور شرك ها را مي گويد.

البته شرك انواع ديگري هم دارد كه مصاديق آنها كم نيستند. بايد پناه برد به خدا كه اين نيت هاي باطل كننده و اين آتش هاي سوزاننده اعمال و عبادات در دلهاي ما پديد نيايد!

خدا بايد خودش كمك كند! ولي به هرحال، انسان هم بايد در حد توانش سعي كند كه نيتش را در عبادت خالص گرداند.

 

 

راه آزمودن اخلاص در عمل:
فرض کنیم کاری کرده اید که خیلی ثواب دارد اگر همين كار را كس ديگري انجام داده بود، یا به نام دیگری تمام شده بود، آيا شما همين قدر خوشحال مي شديد؟ يا چون  شما انجام داده اید اين قدر خوشحال هستيد؟ یا چون به نام شما تمام شده اين قدر خوشحال هستيد؟ کشتن مورچه درون

 مثلا، شما ثروتي داشتيد، بيمارستاني ساختيد و سالهاي طولاني مردم از آن استفاده مي كنند، فقراي بيمار كه نمي توانند خرج معالجه شان را بدهند از آن سود مي برند و براي شما ثواب مي نويسند.

حال اگر همه پولهایي را كه شما خرج كرده بوديد، به اسم كس ديگري تمام مي شد، بالايش اسم ديگري را مي نوشتند، آيا همين قدر خوشحال بوديد؟ آن خدایي كه بايد ثواب بدهد مي داند چه كسي پول اين بيمارستان را داده است، او كه اشتباه نمي كند. اگر براي او انجام داده اي او اشتباه نمي كند، به اسم هر كس مي خواهد باشد. براي اينكه آدم بفهمد قصدش واقعا خالص است يا نه، يكي از راههاي فهم اخلاص همين است كه انسان فرض كند كار خير را ديگري انجام داده، او زحمتش را كشيده، پولش را خرج كرده، ولي به اسم ديگري تمام بشود. آيا در اين صورت همان قدر خوشحال مي شود كه به نام خودش نوشته شود؟

بايد سعي كنيم نيتمان را پاك كنيم. اين كار خيلي ارزش دارد كه آدم بنشيند و فكر كند، چون تفاوت قيمت بين دو عملي كه يكي براي خدا باشد و ديگري براي غير خدا، از زمين تا آسمان بيشتر است. خيلي فرق است بين كاري كه براي خدا انجام مي گيرد، اگر چه كوچك باشد، با كار بزرگي كه براي غير خدا باشد.

در درگاه خدا، پاكي و خلوص شرط است، چيزي را كه مشوب نباشد خدا خيلي دوست دارد، كاري كه صاف و بي شيله پيله باشد. نگاه نمي كند كه اين كار چقدر عظمت دارد، حجم آن چقدر است، چقدر پول خرج آن شده، چقدر وقت صرف آن شده، آنچه خدا به آن نگاه مي كند اول اين است كه به چه نيتي انجام گرفته.

روح عمل همان «نيت» است. سعي كنيم معرفتي كسب كنيم و محبتي نسبت به خداي متعال در دلمان ايجاد كنيم كه از آن معرفت و محبت، نيت پاكي برخيزد و به اعمال ما ارزش بدهد، و گرنه وقتي متوجه نيت كارمان نيستيم، نيت شيطاني مي آيد و از ارزش مي افتد، مواقع ديگري هم كه كار مورد رضایت خدا نيست حسابش روشن است!


 پی  نوشتها:

1- «ان الشرک اخفی من دبیب النمل علی صفوانه سودا فی لیله ظلماء.» (همان، ج18، ص158، باب1.)
2- همان، ج19، ص167، روایت14، باب8.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی