ادعای ابن عربی برشهود رسول خدادرمکاشفه

ادعای ابن عربی برشهود رسول خدادرمکاشفه

 ابن عربی ادعا دارد که فصوص الحکم را در عالم شهود از حضرت رسول خدا(ص) گرفته است.دروغگو
ابن عربی در مقدمه کتاب فصوص الحکم می نویسد:
«فإنّی رأیت رسول الله(صلی الله علیه وآله) فی مبشّرة اریتها فی العشر الآخر من المحرم، محرم سنة سبع و عشرین و ستمائة بمحروسة دمشق و بیده(ص) کتاب. فقال لی: هذا کتاب فصوص الحکم خذه و اخرج به الی الناس ینتفعون به، فقلت: السّمع و الطاعة لله و لرسوله و اولی الأمر منّا کما امرنا».
:«من رسول الله را در مبشره ای دیدم. و این واقعه در محرم سال ششصد و بیست و هفت در شهر دمشق بود و دیدم که در دست رسول الله کتابی بود. به من فرمود: این کتاب فصوص الحکم است. آن را بگیر و به مردم برسان تا از او نفع برند. من گفتم: شنیدم و اطاعت نمودم مر خدای و رسولش و اولی الأمر را».
این کشف و شهود ابن عربی به دلائل گوناگون نمی تواند صحیح باشد، از جمله:
1- تحریف واقعیات:
ابن عربی در فص هارونیه می گوید: پیامبر اسلام مرد و هیچ جانشینی انتخاب نکرد و به احدی وصیت برای جانشینی ننمود.
در حالی که از قطعیات تاریخ است که پیامبر بزرگوار اسلام علی(علیه السلام) را به عنوان جانشین خود به مردم معرفی نمود.
همچنین وی در فص لوطیه ابوطالب پدر امیر مؤمنان را کافر معرفی می کند، در حالی که ایمان ابو طالب از مسلمات تاریخ است.
بنابر این، پذیرش این مکاشفه و ادعای ابن عربی در واقع رد کردن حقانیت مذهب تشیع می باشد.
2- وجود عقاید فاسد در این کتاب:
برای نمونه:
ابن عربی گوساله پرستی را در فص هارونیه خدا پرستی می داند.
بر خلاف نص صریح قرآن در فص موسویه فرعون را اهل نجات می داند.
بر خلاف نص صریح قرآن ادعای ربوبیت فرعون را درست می داند.
در فص نوحیه، حضرت نوح را به نقص معرفت متهم می سازد.
بر خلاف نصوص اسلامی، در فص اسحاقی، اسحاق را ذبیح معرفی می کند.
در فص هارونیه بر خلاف توحید اسلامی اشیاء را عین ذات خدا می داند.
در فص موسوی فرعون را عین حق(ذات خدا) معرفی می کند.
بر خلاف توحید اسلامی، توحید را جمع بین تشبیه و تنزیه معرفی می کند.
در فص نوحیه ادعا دارد که منظور از غرق شدن قوم نوح، غرق شدن در دریای علم پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) می باشد و منظور از ورود آن قوم در آتش، آتش محبت الهی است و این بر خلاف نص صریح قرآن است.
در این کتاب مدعی است که خدا را در خواب دیده است و این در حالی است که نصوص اسلامی این سخن را رد می کند.[1] 
و موارد بسیار دیگری که برای اهل تحقیق به وضوح ثابت می کند ادعای ابن عربی در اخذ کتاب فصوص الحکم از جانب رسول الله(صلی الله علیه وآله) صحیح نمی باشد.
همچنین ابن عربی درباره مشهورترین کتابش یعنی فتوحات مکیه نیز ادعا دارد که آنان را از طریق مکاشفه و الهام الهی نوشته است.
و مکاشفات متعدد دیگر وی از قبیل سیر در آسمان های هفت گانه، سیر در عرش الهی، دیدن ارواح بزرگان، دیدن پیامبران الهی، دیدن باطن و سریر انسان ها و....
سئوال:
اکنون که ثابت شد این مکاشفات غیر صحیح است، آیا می توان گفت ابن عربی دروغ گفته و خواسته که مردم را بفریبد؟!
جواب: این سخن را نمی توان پذیرفت، به هر حال ابن عربی دانشمندی است منتسب به عالم اسلام که سال ها در عرفان بشری سیر و سلوک نموده و نمی توان او را متهم به به دروغ نمود، اما باید گفت که شهودات غیر صحیح از دو حال خارج نیست:
1- یا القاءات شیطان است که وی در وجود اشخاصی که می توانند در تاریخ صاحب اثر شوند نفوذ می کند و خود را به صورت مکاشفه به آنان نشان می دهد و سالک گمان می کند که حقایق بر او آشکار شده است.
2- یا سالک مرتاض بر اثر فشار شدید بر روح و جسم و تحمل گرسنگی های طولانی قوای ذهن او مختل شده و دچار توهمات می گردد. آنگاه توهمات در نظرش حقایق و واقعت ها جلوه می کند.
شاید در کشف و شهودات ابن عربی بیشتر این را می توان گفت، همچنان که مرحوم ملا محسن فیض کاشانی که خود روزی از طرفداران جدی ابن عربی بوده این گونه درباره وی می نویسد:
«در سخنان ابن عربی مخالفت های رسوایی با شرع و تناقضات عقلی واضحی وجود دارد آن چنان مخالفت ها و تناقض هایی که کودکان به آن می خندند و زنان آن ها را به مسخره می گیرند....
سپس با ادعاهای گسترده اش در شناخت خدا و مشاهده معبود و همراهی با خدا با چشم شهود و اینکه به دور عرش گشته... او را در شرایطی می بینی که دارای سخنان سخیف و احمقانه و بلند پروازی های متکبرانه و هذیان و خرافات در هم و بر هم و ضد و نقیض های تحیر آوری که جگر را پاره پاره می کند قرار دارد.

گاه سخنانی به ثبات و مستقیم می گوید و گاهی مطالبش از آشیانه عنکبوت سست تر است.ابن عربی

در کتاب ها و تصنیفاتش گفتارهای بی ادبانه نسبت به خداوند منزه وجود دارد که هیچ مسلمانی در هیچ موقعیتی راضی نمی شود به آن تفوه کند....گویا در نفسش از صور مجرده امور قبیحی را می بیند و گمان می کند حقیقت دارد و تلقی به قبول کرده و تصور می کند که آنها حقیقت وصول به حق است.

شاید عقلش به واسطه شدت ریاضت و گرسنگی مختل شده، و آنچه به خاطرش می آمده بدون تأمل به قلمش جاری می شده است»[2].


پی نوشتها

[1]ابن عربی در فتوحات می نویسد: «رأیت الحق فی النوم مرتین و هو یقول لی انصح عبادی» :خداوند را دو بار در خواب دیدم که به من فرمود بندگان مرا نصیحت کن. (فتوحات مکیه ج1 ص234 چاپ دار صادر بیروت).
همچنین در فصوص می نویسد: «مثل من یری الحق فی النوم و لا ینکر هذا» :انسان در خواب حق را می بیند به صورتی از صور و در آن شک ندارد. (فصوص الحکم ص183)
[2]رساله سوم بشارة الشیعه از ص150 تاص155

 

نظرات   

 
+2 #3 محمدی 1392-05-05 03:08
رویکرد حدیثى سید حیدر آملى (اولین صوفی شیعه) در کتاب جامع الأسرار و احادیث بدون سند

http://www.ebnearabi.com/5555
نقل قول
 
 
0 #2 محمدی 1392-05-04 00:41
دانلود تمام مطالب نوشتاری سایت ابن عربی به صورت نرم افزار موبایل جاوا و آندروید
http://www.ebnearabi.com/6257
نقل قول
 
 
0 #1 محمدی 1392-04-28 22:32
دانلود نرم افزار موبایل تمام مطالب نوشتاری سایت ابن عربی به صورت جاوا و آندروید

http://www.ebnearabi.com/6257
نقل قول
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی