ابن عربی دوستدار جنایتکاران و قاتلین

ابن عربی دوستدار جنایتکاران و قاتلین

ابن عربی متوکل جنایتکار را خلیفه رسول و از اولیای بزرگ خداوند می داند

متوکل یکی از خلفای فاسد و ستمگر عباسی است، از خصوصیات وی بغض و کینه شدید نسبت به خاندان عصمت و طهارت (علیهم السلام) را می توان نام برد. وی کسی بود که دستور داد مرقد مطهر سید الشهدا(ع) را ویران کنند و روی آن آب ببندند تا شیعیان نتوانند به زیارت امام حسین(ع) بروند و چه بسیار از شیعیان عاشق و دل سوخته حضرت سید الشهدا که در این راه توسط این جنایتکار به شهادت رسیدند. با این حال متوکل عباسی در دیدگاه ابن عربی منزلت بس بالایی دارد و جزو اولیای حق و اقطاب زمانه است. وی در فتوحات می گوید:

«منهم من يكون ظاهر الحكم و يجوز الخلافة الظاهرة كما حاز الخلافة الباطنة من جهة المقام كأبي بكر و عمر و عثمان و علي و الحسن و معاوية بن يزيد و عمر بن عبد العزيز و المتوكل‏».[1]

ترجمه: و از آنان (خلفای رسول خدا و اقطاب زمان) کسانی هستند که حکمشان ظاهر است و دارای خلافت ظاهری هستند همان گونه که خلافت باطنی را دارند. مانند: ابوبکر و عمر و عثمان و علی و حسن و معاویة بن یزید و عمر بن عبد العزیز و متوکل.

در نظر ابن عربی گویا جنایات و ظلم متوکل عباسی نسبت به خاندان طهارت(علیهم السلام) و شیعیان آنان با عدالتشان منافاتی نداشته، بلکه آنچه انجام داده به حق بوده است.

 



[1] فتوحات مکیه ج2 ص6

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی