هو یا علی

هو یا علی


هو حقیکی از اذکاری که متاسفانه بعنوان نماد صوفیه شناخته می شود لفظ هو می باشد و چون اسماء اشاره بنا به مشار الیه معنا می شوند به راحتی صوفیه می توانند بگویند که منظورمان از این لفظ چیز دیگری است
اما واقع مطلب این است که از هو به نحو مطلق اراده ذات باری تعالی می شود برای اثبات این مدعا نظر شما را به ترجمه کلام حافظ رجب برسی شخصیتی که از لحاظ شدت ولایی بودن بعضا غالی بودن او مطرح می شود در کتاب مشهورش مشارق انوار الیقین جلب می کنم :
فصل  ٣٧
لفظ هو :
اوّلا بدان به درستى كه اسم يا مشتق است يا علم است يا اشاره. و اسم مشتق كلّى است كه مانع نيست از وقوع شركت در او و اسم علم، قائم است [در]مقام اسم اشاره و فرع اوست. و اسم اشاره اصل است و اصل، اعظم از فرع است پس «هو» كه اسم اشاره است اشرف تمام اسماء است. و ثانيا آنكه: حق سبحانه و تعالى فرد است و ممكن نيست توصيف او به صفت زايده بر ذات، مگر آنكه ذات مقدس بالذات متّصف است به صفات و كمالات؛ پس جميع اسماء مشتقه قاصرند از اخبار ذات احديّت و امّا لفظ «هو» خبر مى‌دهد و مى‌فهماند از باطن كنه حقيقت مخصوصه مبرّاة از جميع جهات كثرت. پس لفظ «هو» به جهت وصول او به كنه صمديّت اشرف از قاطبۀ اسماء است. و ثالثا آنكه: شناخته نمى‌شود صفات مشتقه الاّ به صفات، و صفات شناخته نمى‌شود الاّ به اضافه آنها به سوى مخلوقات. و امّا لفظ «هو» دلالت مى‌كند بى‌واسطه به ذات مقدّس من حيث هو هو، و اين مى‌رسد به حق و مقطوع است از خلق. و رابعا آنكه: اسماء مشتقه دلالت دارد بر صفات، و لفظ «هو» دلالت بر موصوف دارد و اين مبرهن است كه موصوف اشرف، اشرف است از صفت .
توضيح :
بيان اين مطلب آنكه: ذات مقدّس بارى‌تعالى كامل به صفات نشده بلكه ذات احديت چون در غايت كمال است لهذا لازم دارد صفات را. پس لفظ هو مى‌رسد به سوى ينبوع عزّت. خامسا آنكه: لفظ «هو» مركب از دو حرف است «ه» و «و» . «هاء» اصل واو است به تقريب ما ذكر؛ پس هردو يك حرف‌اند. و اين دلالت مى‌كند بر واحد حق سبحانه و تعالى. و سادسا آنكه: «ها» اوّل مخارج است و واو آخر مخارج است و گفته شده «هاء» اصل واو است؛ پس «هاء» ، هم اوّل است و هم آخر؛ و «هاء» باطن اشياء است و واو ظاهر ساير مخارج حروف است؛ پس «هو» اشاره به سوى اوّل و آخر و ظاهر و باطن است. و سابعا آنكه: حرف آنچنانى‌كه وضع شده [است]از جهت تعريف ذات حق، غيرمعلوم است، و حقيقت ذات هم غيرمعلوم است و ذات مقدّس اولى به تنزيه از چند و چون است و از جانب حق تعالى به بنده «هو» است چون «قل هو اللّه» و از بنده به سوى او «هو» است.

صوفیه نیز از هو به نحو مطلق اراده ذات باری تعالی می کنند و هر جا مدح اسوه توحید حضرت علی علیه السلام مطرح شود با هو کشیدن این اراده را به حضرتش نسبت دهند و این خود کفری بزرگ است

نظرات   

 
0 #5 معین 1395-01-25 15:16
لعنت خدا به تو مفتی
نقل قول
 
 
0 #4 عبد الزهرا 1394-02-24 20:30
اقايون علما اکر صوفيه نماز بخونه ما نبايد بخونيم؟غذا ميخوره نبايد بخوريم؟با پاهاشون راه ميرن ما نبايد با پا راه برم




هوميکشم قلندري
به عشق مرتضي علي
نقل قول
 
 
0 #3 حسین 1393-11-19 11:23
سلام احسنت
به وبلاگ حقیر بیایید و مطالب بیشتری در مورد هو کشیدن ببینید و نشر دهید
یاعلی مدد

بر صوفی لعنت
نقل قول
 
 
0 #2 Guest 1393-02-17 13:19
منکه توبه کردم دیگه نمیگم
یاعلی
نقل قول
 
 
-1 #1 مجیر 1393-02-07 20:01
اجرکم عند الله


عزیز
یکی از مداحین دلیل هو کشیدن رو ب نوعی تسبیحخدا میدونست

و میگفت این با هوکشثیدن صوفیان متفاوته

ومن الله توفیق
یاعلی علیهم السلام
نقل قول
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی